Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/30508 K.2014/17253

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan hırsızlık suçu ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun ögelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin aynı zamanda, geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturduğu, tanık ....'in 22.09.2004 tarihli kolluk ifadesinde ve 17.01.2005 tarihli mahkemedeki beyanında, her ne kadar haklarında beraat kararı verilmiş olsa da, olay günü diğer sanıkları da gördüğünü belirterek,

ikisinin gözcülük yaptığını, birinin de sanık ...'ı omzuna alarak ikinci kat balkonuna çıkardığını söylediğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamında ki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5271 sayılı CMK'nın 232/2-d maddesine muhalefet edilerek gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi yerinde giderilebilir eksiklik olarak değerlendirilmiş, 765 sayılı TCK hükümlerine göre karar verilmesine rağmen, hükümde sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin anılan Kanunun 40. maddesi yerine 5237 sayıılı TCK'nın 63. maddesine göre mahsubuna karar verildiğinin belirtilmesi sonuca etkili görülmemiştir.