Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/30946 K.2014/1385

Hırsızlık suçundan sanıklar İ.. S.., H.. Z.., N.. G.. ve A..

O..'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son, 523 ve 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2000 tarihli ve 1999/462 esas, 2000/837 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09/02/2004 tarihli ve 2002/21674 esas, 2004/941 sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasını müteakip infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nu daha lehe olduğundan adı geçen sanıkların 765 sayılı Kanun'un 493/1-son, 523 ve 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 07/05/2009 tarihli ve 2005/471 esas, 2009/233 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 28.08.2013 gün ve 2013/13596/53436 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2013 tarih ve 2013/296502 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

1-Sanıklar hakkında, hırsızlık suçundan dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun; 493/1-son. maddesi uyarınca verilen 8 yıl hapis cezasından, 523. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 8 ay hapis cezasına, 59/2. maddesi gereğince 1/6 oranında indirimin gün, ay ve yıl hesabıyla yapılması sonucunda neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, yanlış hesaplama yapılarak eksik ceza tayin edilmesinde ve bu şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde,

2-Kararda yanlış hesaplama sonucu neticeten 2 yıl 20 gün hapis cezası verildiği ve bu halde dahi sonuç ceza 2 yıldan fazla olduğu halde sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ