Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/3237 K.2013/33467

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 24.11.2009 tarihli duruşmada tahliyesine karar verilip aynı gün itibariyle tahliye edildiğinin cezaevi yazısıyla da anlaşılması karşısında; sanığın daha sonraki aşamalarda cezaevine alınığına ilişkin dosyaya bir bilgi ve belge girmediğinden bu hususun mahkemece de bilinmesi mümkün olmadığından tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine, benzer suçtan sabıkası bulunan sanığın olaydan kısa bir süre sonra mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanık ...'a suça konu kamerayı tanımadığı bir şahsın satmasına kimlik fotokopisi vererek aracılık ettiğine dair savunması samimi, inandırıcı, oluşa ve hayatın olağan akışına uygun düşmediğinden tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun gece işlendiğine dair kesin ve net deliller bulunmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından hırsızlık suçu ile ilgili olarak "TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkarılarak,