Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/35419 K.2014/19819

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, saat 20.30-23.00 aralığında park halinde bulunduğu yerden çalınan ve olaydan sonraki gün S..

Mahallesinde terkedilmiş olarak bulunan suça konu aracın sol kapı dış yüzeyinden alınan parmak izinin sanığa ait parmak izleri ile uyumlu olduğunun tespit edildiği, tüm aşamalarda suçu kabul etmeyen sanığın, olay tarihinde suça konu aracın bulunduğu mahallede ikamet ettiği, araca tesadüfen dokunmuş olabileceği gibi arkadaşları ile sohbet ederken yaslanmış da olabileceği, aynı tarihlerde bir eğlence merkezinde otopark görevlisi olarak çalıştığına dair beyanı ve tanık olarak dinlenen anılan işyeri sahibinin 12.06.2012 günlü duruşmada,

sanığın 2005-2010 yılları arasında otopark görevlisi olarak işyerinde çalıştığı ve bu sürede işe öğleden sonra gelip gece 03.00 sıralarında da ayrıldığına dair anlatımı karşısında; sanığın yüklenen suçu işlediğini gösterir hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,