Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/35563 K.2014/23077

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay tarihinde, hırsızlık amacıyla girdiği müşteki M.. B..'e ait evden temin ettiği anahtarla park halindeki aracı da çalması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/2-d maddesine uyan haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın, müşteki M.. B..'in evinden aldığı 3 adet cep telefonu ile müşteki G.. A..'ya ait olmakla birlikte M.. B.. tarafından kullanılmakta olan park halindeki aracın ayrı kişilere ait olduğunu bildiğine dair delil bulunmaması karşısında; bütün halinde değerlendirildiğinde TCK'nın 142/2-d maddesine uygun tek suçu oluşturan eylemde, suçun zincirleme şekilde işlendiği kabul edilerek aynı Kanunun 43. maddesi ile uygulama yapılması,