Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/36093 K.2015/5548

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 82.maddesi ile davanın dayanağını oluşturan elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunu düzenleyen, 5237 sayılı TCK'nın 142.maddesinin 1 fıkrasının (f) bendi yürürlükten kaldırılarak, aynı yasanın 83.maddesi ile de, 5237 sayılı TCK'nın karşılıksız yararlanma suçunu düzenleyen 163. maddesi ihdas edilerek, daha önce hırsızlık suçu olarak düzenlenen, abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi, su ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eylemleri karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülmüş olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde ve TCK'nın 7/2 maddesine aykırı olacak biçimde karar verilmesi,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek,

sanığa “bilirkişi tarafından hesaplanan kaçak kullanım bedeli olan 98.76 TL'yi ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden; eksik bildirimde bulunarak yazılı şekilde karar verilmesi,