Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/36266 K.2014/22316

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dosya kapsamından, olay günü gündüz saatlerinde arkadaş olan müşteki ve suça sürüklenen çocuğun, müştekinin evinin önünde buluştukları, suça sürüklenen çocuğun müzik dinlemek için müştekiden cep telefonunu istediği, müştekinin cep telefonunu vererek bir ara eve gidip geldiği, döndüğünde suça sürüklenen çocuğu göremediği, müştekinin cep telefonunu geçici süre ve müzik dinleme amacıyla suça sürüklenen çocuğa vermesinde telefonun zilyetliğini devir ve temlik iradesinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı bulunan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dosya içinde mevcut nüfus kayıt tablosuna göre 05.05.1990 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun suç tarihi olan 06.02.2007 tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olduğu dikkate alınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca ceza indirimine gidilmemesi,

Kabule göre de;

3-Mağdur K.. A..'ın, katılan F.. A..'ın babası olduğu, suça konu telefonun faturasının kendi adına olup, oğlunun kullanması için satın aldığı yolunda beyanda bulunduğu, mağdurun vermiş olduğu 11.10.2011 tarihli dilekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, suça sürüklenen çocuğun 19.12.2011 tarihli savunmasında K.. A.. ile aralarında anlaştıkları, telefonun bedeli olan 600 TL yi K..

A..'a ödediği yolunda beyanda bulunduğu, TCK'nın 155. maddesine mümas Güveni Kötüye Kullanma suçunun takibinin şikayete bağlı olduğu ve ibraz edilen 29.12.2006 tarih 61350 numaralı faturaya göre suça konu telefonun sahibi konumunda olan K.. A..'ın şikayetinden vazgeçtiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,