Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/36363 K.2013/38216

Muhtelif suçlardan Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/1999 tarihli ve 1999/28 müteferrik sayılı içtima kararı ile 10 yıl 69 ay 63 gün hapis cezasına hükümlü ...’ın, 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun’un 2/2 ve 1/9. maddeleri uyarınca 22/12/2000 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesine dair Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2000 tarihli ve 2000/194 müteferrik sayılı kararını müteakip, deneme süresi içerisinde Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2006 tarihli ve 2005/858 esas, 2006/763 sayılı kararıyla 10 ay hapis,

7 ay 15 gün hapis ve 285 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiğinden bahisle ikinci suç tarihi olan 22/12/2003 ile bihakkın tahliye tarihi olan 19/11/2012 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2007 tarihli ve 2007/108 değişik iş sayılı kararına yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulüne, hükümlünün tahliyesine dair mercii Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2013 tarihli ve 2013/543 değişik iş kararına karşı,

Adalet Bakanlığının 08.11.2013 gün ve 2013/16517/67902 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2013 tarih ve 2013/361137 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun’un l/l-(4/2-3). maddesinde tanımlanan “aynı cins veya daha ağır şahsi hürriyeti bağlayıcı cezayı gerektiren bir suç” kavramının aynı maddede tanımlanan “davanın açılması veya kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi” kararının geri alınmasına ilişkin bir düzenleme olduğu, şahsi hürriyeti bağlayıcı cezanın kesinleşmesinden sonra anılan Kanun’un l/l-(3/b) maddesi uyarıca verilen şartla salıverilme kararının uygulanması ve geri alınması yönünden uygulama olanağının bulunmadığı,

bu halde genel hükümlere göre (765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 17, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12. maddeleri) denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işleyen hükümlü hakkında verilmiş olan koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar vermek gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ