Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/36470 K.2014/3980

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1 ve 81/2. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2006 tarihli ve 2004/311 esas, 2006/130 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18/11/2013 tarih ve 2013/16935/69642 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/11/2013 tarih ve 2013/368003 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesinin 2. fıkrasında “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesinde yer alan, “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” hükmü karşısında, maddi ceza hukuku ile infaz hukukunun lehe yasa değerlendirilmesinin ayrı yapılması gerektiği, maddi ceza hukuku yönünden lehe yasa değerlendirmesi yapılarak 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun karşılaştırılması suretiyle sanığın lehine olan kanunun tespit edilerek uygulanması gerektiği gözetilmeden infaz hukuku yönünden de lehe yasa değerlendirmesi yapılarak karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ