Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/36591 K.2014/27255

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, olay günü müştekinin marketine gelen sanığın, 10 TL değerinde alışveriş yaparak müştekiye 200 TL uzattığı, müştekinin 19 adet 10 TL olmak üzere 190 TL yi para üstü olarak sanığa verdiği, sanığın elindeki paralara bakarak, müştekiden 100 TL yi bütün yapmasını istediği, bunun üzerine müştekinin marketin arka kısmına geçerek para almaya gittiği, bu esnada para üstü olan 190 TL nin sanığın elinde bulunduğu,

müşteki elinde bütün 100 TL ile geri geldiğinde, sanığa hitaben “elindeki paradan bana 100 TL ver dediği” sanığın elindeki bütün parayı müştekiye uzattığı, müştekinin para destesinin azaldığını fark ederek “burada 100 TL var, 90 TL nerede” dediği, sanığın da cevaben “bana verdiğin bütün para bu” dediği, bunun üzerine müştekinin sanığın üzerini aramak istediği, sanığın da buna izin vermeyip dışarı çıkarak kaçmaya başladığı, bu esnada işyerine gelen müştekinin akrabası olan tanık D..

D..'in sanığın arkasından koşup, sanığı, marketin yan tarafındaki derenin içinde yakaladığının anlaşılması karşısında, mağdurun işyerinde bulunan sanığın, para üstü olarak elinde tuttuğu paradan bir kısmını el çabukluğu ile hırsızlamaya kalkışmadan ibaret eyleminin TCY’nın 142/1-b. Maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, yanılgılı nitelendirme ile sanık hakkında aynı yasanın 157/1. maddesiyle hüküm kurulması,