Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4197 K.2014/1442

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanığın sabıkasındaki ilamın 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olup, bu suç nedeniyle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi;

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümün ve yine konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından “TCK'nın 53/1-c. bendinin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkarılarak,