Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4434 K.2014/20046

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 523, maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanıkların suç tarihinde gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde, tornavida ile mağdura ait yerleşim yerinin sağlam ve muhkem kapısını açmak suretiyle içeri girip hırsızlık yapmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168, maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/1, 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunuda oluşturması karşısında, suç tarihi itibariyle çalınan eşyaların değeri ve etkin pişmanlığın hangi tarihte gerçekleştiğinin mağdurdan sorulmak suretiyle tespiti ile sonucuna göre,

765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1.fıkrasının ( c ).bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,