Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/4492 K.2014/3648

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01.12.2005 tarihli hükümde, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle değerlendirme yapılmamış ve sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (normal), 81/2-3 maddesine göre lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmiş ve bu hükümde sadece sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş olmakla ceza müddeti yönünden kazanılmış hak oluştuğu.

Dairemizin 17.04.2012 tarihli bozma ilamında, diğer bozma nedenlerinin yanında sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 53; 151/1, 53 maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi ve her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerekirken,

eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması nedeniyle yapılan bozma üzerine, mahkemece mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden uzlaşma hükümleri ile ilgili araştırma yapılmamasına ve sanık lehine kazanılmış hak oluştuğundan ceza tertibine yer olmadığına dair verilen kararın da sadece sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz olmadığı ve yine sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (normal),

81/2-3 maddelerine göre ya da 01.12.2005 tarihinde 142/1-b maddesi gereğince verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına göre her durumda sanık lehine olması nedeniyle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.