KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/5307 E., 2014/3876 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın soruşturma beyanında eylemi gece gerçekleştirdiğini belirttiği halde suç saatini açıkça belirtmediği, katılanın da işyerini 22/02/2009 günü saat 16.00 sıralarında kapattığı, 23/02/2009 günü sabaah saat 07.30 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık yapıldığını gördüğünü iddia etmesi karşısında, suç tarihinde güneşin 05.33'de doğduğunun, 17.50'de battığının ve TCK'nun 6/1-e maddesi hükmü ile Ulusal Yargı Ağı sisteminde görülen yaz saati uygulaması ve katılanın işyerinden ayrılış ve geliş saatleri birlikte değerlendirildiğinde,
"kuşkudan sanık yararlanır" kuralı gereğince eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve eylemin geceleyin gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu da karar yerinde gösterilip tartışılmadan, TCK'nın 143. maddesiyle uygulama yapılması,
-2-
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/5307, K. 2014/3876, 12 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama