Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5468 K.2013/17301

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın bozmadan önceki müdafi ile aralarında husumet oluştuğunu bu nedenle anılan müdafiyi istemediğini bildirmesi karşısında ;yüklenen suçun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren sanığa, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda zorunlu müdafii atanıp hazır bulundurulmamak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 188/1.maddelerine aykırı davranılması,

2-Gerekçe kısmında sanık hakkında 765 sayılı yasa hükümlerinin uygulandığı belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında 5237 sayılı yasa ile uygulama yapılarak çelişkiye neden olunması,

3-27/03/2006 günlü kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle tayin edilen ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak oluştuğu, bu nedenle kararın bozulmasından sonra verilen cezanın önceki hükümle tayin edilen cezadan ağır olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen 4 yıl hapis cezasında TCK'nın 143. maddesi gereği 1/3 oranında arttırım yapılırken 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılıp , bu cezadan TCK'nın 35/2 maddesi gereği 2/3 indirim yapılırken 1 yıl 9 ay 10 gün, hapis cezasına hükmedilip bu ceza üzerinden TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,