Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5592 K.2014/11230

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçinin zararını gidermek istediğini, duruşmada beyan eden sanığa zararın giderilmesi için mahkemece bir sonraki celseye kadar süre verildiği halde, sanığın mazaret bildirmeksizin sonraki hükmün de açıklandığı celseye katılmamış olduğunun anlaşılması karşısında, zararın karşılanıp karşılanmadığının araştırılmasına ilişkin tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanığın gözaltı ve tutukluluk sürelerinin TCK’nın 63. maddesi gereği cezasından mahsup edilmemesi ise infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmaması suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hüküm fıkrası çıkarılarak yerine ‘‘TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.