Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/6595 K.2014/4656

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı CGTİHK'nin 108/2. maddesi gözetilerek hangi hükümlülüğün tekerrür uygulamasına esas alındığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümden “Yalvaç SCM tarafından verilen 2002/317-384 E/K sayılı ilamları” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık hakkında mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya muhalafet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

-2-

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mala zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mala zarar verme suçunun yasal tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, mahkemece sanık hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmedilmesi karşısında bu cezanın TCK 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre sanığın arabasında ele geçen bıçakların 6136 sayılı Yasa kapsamında olmadığı anlaşıldığı halde sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Bizatihi bulundurulması suç teşkil etmeyen ve suçta kullanıldığına dair delil bulunmayan Adli Emanetin 2010/4 sırasında kayıtlı 2 adet bıçak, 1 adet tahra ve 1 adet pensenin TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,