Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/7775 K.2014/11837

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık İ.. D.. tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık M.. Ö..’in aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçları işlediğine ilişkin, diğer sanık İ.. D..’ın soyut suç atma niteliğindeki anlatımı dışında mahkumiyetine yeterli kesin inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Müşteki B.. İ..’in 14.01.2009 günü saat 23:00 sıralarında kahveden evine geldiğinde motorsikletin yerinde olduğunu, 15.01.2009 günü saat 07:30 sıralarında evinden işe gitmek için çıktığında ise motorsikletin çalındığını fark ettiğini söylemesi, aşamalardaki ifadelerinde suçunu kabul edip, iddianamedeki olayın doğru olduğunu söyleyen sanık İ..

D..’ın suçun işlendiği zamana yönelik beyanının bulunmaması ve 15.01.2009 tarihinde de güneşin saat 07:18’de doğduğunun anlaşılması karşısında; ikrarı bulunan sanık İ.. D..’ın suçun işlendiği zamana yönelik beyanı alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin gece ya da gündüz gerçekleştiği belirlenerek, sonucuna göre sanıklar İ.. D.. ve M..

Ö.. hakkında TCK’nın 143 ve 116/4. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 143/1 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması,