Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/8688 K.2014/23005

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların hırsızlık eylemini gerçekleştirmek için katılana ait iş yerinin tel örgülerini kesmek suretiyle mala zarar verme suçunu da işlediklerinden bahisle kamu davası iddianame ile açılmış olmakla, zamanaşımı sonuna kadar bu suçtan karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar K.. E.., Z.. Ö.. ve I.. E.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 –Sanıkların, 21.07.2010 tarihli CD çözüm tutanağı ile 3 ayrı hırsızlık eyleminde bulunduklarının saptanması karşısında, hangi sanığın hangi tarihte atılı suçları işlediği denetime elverir şekilde belirlenip, dosyada yer alan CD çözüm tutanaklarındaki farklılık nedeniyle polis kriminal laboratuarında görüntü iyileştirmesi işlemiyle birlikte yeniden inceleme ve çözümleme yaptırılmadan eksik inceleme ile tüm sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması;

2-Sanıkların eylemlerini geceleyin gerçekleştirdikleri tanık beyanları ve dosyada mevcut 21.07.2010 tarihli CD çözüm tutanağı ile sübuta erdiği halde, hırsızlık suçundan dolayı TCK'nın 143. maddesinin, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanmaması,

3-Kasten işlemiş oldukları suçlardan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Yargılama gideri olarak hesaplanan ve sanıkların paylarına düşen miktarların CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,