Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/8719 K.2014/8725

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 06.04.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı suça sürüklenen çocuğun müdafii tarafından 06.04.2010 tarihinde yasa yolu ve merciinde yanılgı ile mahkeme nezdinde temyiz talebinde bulunulması üzerine 07.04.2010 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verildiği ve akabinde kararın kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin yasa yolu ve merciinde yanılmasının itiraz hakkını ortadan kaldırmayacağı ve bu haliyle önceki hükmün henüz kesinleşmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre,

a-Başka bir suçtan şüphe üzerine yakalandığında etkin pişmanlık göstererek bu suçunu itiraf edip, çaldığı traş bıçaklarının yerini göstererek iadesini sağladığının kabulü karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesi yerine, hatalı değerlendirmeyle 168/2 maddesinin uygulanması suretiyle suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

b- Dosya içerisinde bulunan sosyal inceleme raporunda, s.s.çocuğun anne ve babasının boşandığı ve ailenin maddi durumunun kötü ve yetersiz olduğu belirtildiği halde, 5237 sayılı TCK'nun 50/1 maddesinde düzenlenen diğer seçenek yaptırımlar yerine, ödeyemeyeceği anlaşılan adli para cezasına hükmedilmesi,