KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/9230 E., 2014/12683 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
241 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Nüfus kayıt örneğinden sanık ...'in 23.11.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması,
2-Müştekinin sanıkların inşaatın 100-150 metre ilerisinde çaldıkları mallarla beraber polisler tarafından yakalandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların çaldıkları malları hakimiyet alanlarına geçirip geçirmediği tespit edilerek eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Hırsızlık suçunun meydana geldiği yerin müşteki tarafından depo olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında, deponun ne şekilde işyeri niteliğinin bulunduğu tartışılmadan, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/9230, K. 2014/12683, 3 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama