Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/9468 K.2014/12617

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1) Müştekiler F.. L.. ve İ.. A.. ile tanıklar M.. N.. ve H.. E..'in, müşteki İrfan'ın tek odalı evinin balkonunda alkol aldıkları sırada, tanık M.. N..'in yanında çalışan sanık K.. D..'ın mangalla ilgilendiği; müştekilerin pantolonlarını evin içerisine koyarak şortla balkonda oturmaya devam ettikleri; bu esnada, D.. Emlak isimli iş yerinden N..

I.. isimli şahsın müşteki İrfan'ın yanına gelip, müşteki İrfan ile bu şahsın evin içerisine girerek 5-10 dakika konuşup dışarı çıktıkları ve Nizam'ın olay mahallinden gittiği; akşam saat 21:00 sularında bu şahısların ayrılarak evlerine gitmelerinin ardından, ertesi gün sabah 09:00 sularında uyanan müşteki Fahri'nin parasının çalındığını fark edip durumu diğer müştekiye haber verdiği; müşteki İrfan'ın da yaptığı kontrolde, pantolonunun cebindeki ruhsat içerisine koyduğu parasının yerinde olmadığını fark edip, her iki müştekinin emniyete müracaat ederek sanık hakkında şikayetçi oldukları somut olayda; tanıklar M..N..ve H..

E..'in mahkemedeki beyanlarında, emniyetteki beyanları ile çelişir bir biçimde, olay günü tanık M..

N..'in evinin balkonunda alkol aldıklarını ve bu sırada sanık Kurtuluş'un da evin içerisinde bulunduğunu, evin içerisine dışarıdan kimsenin girip çıkmadığını belirtmeleri karşısında; öncelikle, bu tanıkların ve müştekilerin yeniden dinlenilerek, oturup alkol aldıkları yerin kimin evi olduğunun ve pantolonların bulunduğu eve kimin girip çıktığının sorulması ile belirtilen çelişkinin giderilmeye çalışılmasının ardından sonucuna göre bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,