Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/11690 K.2014/34976

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, olay günü tespit edilemeyen bir vakitte müştekinin Saki Bar isimli işyerine mutfak kapısından, her hangi bir zorlama olmaksızın girilerek, toplamda 6000 TL değerindeki laptop, müzik alet takımı, alkollü içeceklerin çalındığı, olay yerinde yapılan incelemede, her hangi bir delilin elde edilemediği, müştekinin 05.11.2009 tarihli müracaatında şüphelendiği kimsenin olmadığı yolunda beyanda bulunduğu, olayla ilgili tahkikat devam etmekteyken, müştekinin 20.11.2009 tarihli ek müracaatında, olayın şoku ile kimseden şüphelenmediğini söylediği,

ancak işyerinde daha önceden 4 gün süre ile çalışan sanığın, işten ayrıldıktan 2 hafta sonra kendi işyerinde hırsızlık olayının meydana geldiği, sanığın 19.11.2009 tarihinde Arma Bar isimli başka bir işyerinden hırsızlık olayına karıştığını öğrendiği, sanığın, bu ikinci işyerinde de birkaç gün çalışıp ayrıldığını, olaydan sonra işyerine girilen mutfak kapısı anahtarını aradığı halde bulamadığı, sanığın, çalıştığı dönemde çöp dökmek amacıyla bu kapıyı kullanmış olduğu ve bu nedenle sanıktan şüphelendiğini beyan ettiği, bunun üzerine sanık hakkında kamu davası ikame edildiği, sanığın atılı suçu kabullenmediği,

yakalandığı Arma Bar'dan hırsızlık eylemini kendisinin gerçekleştirdiği, ancak diğer olayları kabul etmediği yolunda savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,