Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/12295 K.2014/34500

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanıkların suça konu kabloyu yaktıkları sırada , inşaat alanında ateş yakan çocukların bulunduğu ve çevreye rahatsızlık verdikleri şeklindeki bir ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince yakalandıkları, sanıkların kendilerine sorulduğunda suça konu kabloları aldıkları yeri samimi olarak ikrar ederek henüz müracaatı dahi bulunmayan müştekiye iadesini sağlamak suretiyle müştekinin zararını kısmen giderdiklerinin anlaşılması karşısında , müştekinin yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesi kapsamında sanıklar hakkında değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,

2-Müştekinin açık beyanı ,bilirkişi raporu ve olay yeri görgü ve tespit tutanağı içeriğinden, suça konu binanın suç tarihinde boş durumda bulunduğu ve faal durumda olmadığının anlaşılması karşısında, sanıkların üzerine atılı bulunan konut dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal ve zorunlu unsurlarının olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,