Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/14015 K.2015/2603

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tanık ...'ın aşamalarda alınan ifadesinde; komşusu olan müştekinin iş yeri kepenklerinin yırtık vaziyette olduğu, sanıkları iş yerinden ellerinde hurdalar ile dışarı çıkarken gördüğü yönündeki beyanı karşısında; sanıkların bina içerisinde hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını işledikleri anlaşılmakla; mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocukların 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca haklarında sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 10 aylık temel cezanın aynı yasanın 119/1-c maddesi uyarınca 1 katı oranında arttırılması sırasında 20 ay yerine 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indiriminde bu ceza üzerinden yapılması nedeniyle sonuç cezanın 13 ay 10 gün yerine 1 yıl 1 ay 10 gün olarak fazla ceza tayin edilmesi,