Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/14051 K.2014/35082

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 5320 Sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... Yiğit müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Adli Tıp Kurumu Gaziosmanpaşa Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.02.2012 tarihli raporda sadece hırsızlık suçu yönünden değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında; sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan duruşmaya devamla anılan suçtan yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan sanık hakkında 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan ve bu konuda herhangi bir gerekçe de gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,