Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/14849 K.2015/2438

Hırsızlık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 35/2. maddeleri gereğince 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1. maddesinde belirlenen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, 58/1-3. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2006 tarihli ve 2002/1300 esas, 2006/635 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.02.2014 gün ve 2013/3815/13659 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 tarih ve 2014/87822 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre; 1- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 35/2. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılması sonucunda 7 ay yerine 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayininde,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/12/2005 tarihli ve 2005/11724-19669 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasında “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” 3. fıkrasında “Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç;

infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.” şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas cezası olduğu gerekçesiyle, suç tarihinde yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanık aleyhine hüküm doğuracak surette, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulu ile;

Hırsızlık suçundan hükümlü ... hakkında Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 08.11.2006 tarih ve 2002/1300 esas, 2006/635 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMK'nın 309.