Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/15059 K.2014/37040

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün gerekçe kısmında paranın hakimiyet alanına sokulamadığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı belirtildiği halde, uygulama kısmında sanığın suçun tamamlanmış hali ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle çelişki meydana getirilmesi,

2-Sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 35. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin uygulanmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Sanığın arakadaşı ile beraber arkasından koşan müştekiye yakalanmamak için çaldıkları paranın 60 TL'sini yere attıkları, ancak kesintisiz takip olmaksızın bir süre sonra tekrar karşılaştıkları müştekinin isteği üzerine çaldıkları 25 TL parayı mezarlık duvarının üzerine bıraktıkları ve uzaklaştıkları, daha sonra jandarma görevlileri tarafından yakalandıkları ve iadenin kısmi olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4 maddesi gereğince müştekinin kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra sanık hakkında uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,