Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/15340 K.2014/34020

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müştekiden cep telefonun iki saatliğine kullanmak için istediği, müştekinin sanıktan teminat olarak cüzdanını istemesi üzerine sanığın içerisinde nüfus cüzdanı ve banka kartları bulunan cüzdanını müştekiye vererek cep telefonunu aldığı ve bir daha geri getirmediği olayda müştekinin cep telefonunu sanığa tesliminde zilyetliği devir iradesinin bulunduğu ve zilyetliğin de aktarıldığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin TCK'nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde vasıfta yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın suça konu cep telefonunu müştekinin çalıştığı ... Gıda isimli işyerinde bulunduğu sırada aldığı anlaşılmakla, eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasanın 141/1. maddesiyle uygulama yapılması