Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/16332 K.2015/397

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeksizin aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından; tekerrüre esas olduğu belirtilen Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.07.2003 tarih, 2002/325 Esas ve 2003/135 Karar sayılı ilamında hükümlülüğün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de; 5275 sayılı kanunun 108/2 maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak miktarın infaz aşamasında belirlenebilecek olması nedeniyle, bozma nedeni yapılmamıştır.