KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/1638 E., 2014/29950 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2012/230318
- Mahkemesi
- Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 12/04/2010
- Numarası
- 2010/44 (E) ve 2010/277 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-T.C. Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 289/1-9. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının; sanık, mağdur, C. Savcısı ve herkesi inandıracak ve de Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, mevcut delillerin irdelenmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden 12.04.2010 günlü hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,
2-6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Kabule göre de;
5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde düzenlenen "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki hüküm karşısında; sanığın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemenin hükmü açıklamakla yetinmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine de karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/1638, K. 2014/29950, 28 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama