Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/17886 K.2015/11847

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-Suça konu tren raylarının demiryolundaki yenileme sebebiyle çıkarılan eski raylar olduğu ve yenileme işini yapan şirket tarafından götürülmek üzere açık alana bırakılmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında yazılı şekilde anılan Yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, 2-5271 sayılı CMK'nın 257/2 maddesi uyarınca, müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer malvarlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimselerin de duruşmaya çağrılacağının ve bu kişilerin de sanığın sahip olduğu hakları kullanabileceğinin belirtilmesi karşısında;

... isimli şahsın suçtan zarar gören sıfatıyla duruşmaya çağrılıp dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- Suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 4-6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanıklara yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması,