Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/1799 K.2014/26528

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükmün tefhim olunduğu son oturumda onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk M.. A..’un müdafii bulundurulmaksızın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 150/2 ve 151/1 maddelerine aykırı davranılması,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklardan M.. A.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme; M.. A.. hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı Yasanın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocukların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafie ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuklara Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin düşünülmemesi,