Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/18995 K.2015/8289

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar vermek, sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas birden çok ilamın bulunması durumunda en ağırının seçilerek tekerrüre esas alınması gerektiği halde sanıklar ... ve ... hakkında bu durumun gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında tekerrüre eses alınan ilamın kesin nitelikte olduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK’nun 58. maddesinin uygulanması,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamların sanığın suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., ... ve ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm kısmında tekerrür ile ilgili kısımlar çıkarılarak yerine “sanık ... hakkındaki hükümde TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Sanığın Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2002 gün ve 2002/140 E, 2002/118 K sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, şartlı tahliye süresi bakımından da mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın

Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/116-254 sayılı ilamına konu olan 1 yıl 3 ay hapis ve 720- TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, ve yine hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerin adli sicilden çıkarılma koşullarının oluştuğu, işyeri dokunulmazlığının ihlali eyleminin, niteliği gereği ancak manevi zarar doğurabileceği ve bu zararın somut (maddi) nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasına rağmen sanığın sabıkalı olması nedeniyle bu hükmün uygulanmamasına karar verilmesi,