KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/19085 E., 2015/5194 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Sanığın ...'nin pasaportunu da alması nedeniyle iki ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerekirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanması; ayrıca kendisini polis olarak tanıtan sanığın eyeleminin TCK'nın 142/2-f maddesine uyan suçu oluşturacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 142/1-b ve 43. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezasından aynı yasanın 168/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında ceza indirimine gidildiği sırada cezanın 2 yıl 8 ay yerine 3 yıl olarak; aynı Yasanın 62. maddesi nedeniyle 1/6 oranında indirime gidildiğinde ise sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine, 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/19085, K. 2015/5194, 23 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama