Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/19158 K.2015/836

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2- Müştekinin sokak üzerine kilitlemeden park ettiği motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e bendindeki suçu oluşturduğu halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,

3- Suça konu müştekiye ait motosiklet kaza yaptıktan sonra olay yerine gelen kollukça yapılan araştırma neticesinde suça konu motosikletin müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, şartları oluşmadığı halde TCK'nın 146. maddesinin uygulanması,

4- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,