Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/20006 K.2015/5587

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin lira dahil adli para cezasına dair mahkumiyet hükümleri kesin nitelikte olup sanıklar hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi olanaklı bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'ın temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... ile ... haklarında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanıkların TCK'nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bendlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar Hülya ve ...'ın sebebiyet verdikleri yargılama gideri 6183 sayılı Yasanın 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olduğundan 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi Yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ve sanıklar Hülya ve ... ile ilgili yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerlerine “sanıkların TCK'nın 53/1. maddesinin a,b,c,d,e bendlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı

tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına” ve “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama gideri 6183 sayılı Yasanın 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olduğundan 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile eklenen CMUK'un 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... haklarında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerince incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanıklar hakkında yakınan ...'ye karşı konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından 29.04.2011 tarih, 2009/ 4028 soruşturma sayılı ek iddianame ile kamu davası açıldığı halde sanıkların üzerlerine atılı bu suçlardan usulüne uygun olarak savunmaları alınmadan yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama gideri 6183 sayılı Yasanın 106/1 . maddesinde belirlenen 20 TL 'den az olduğundan 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile eklenen CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,