Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/20900 K.2014/21882

Hırsızlık suçundan hükümlü M..

B.. hakkındaki Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2013 tarihli ve 2013/19-888 sayılı ilamı ile verilen 1 yıl hapis cezasının infazı sırasında, hükümlü hakkındaki aynı Mahkemenin 20/06/2013 tarihli ve 2011/762 esas, 2013/627 sayılı kararı ile verilen kısa süreli hapis cezasından çevrilen 6.000 Türk lirası adlî para cezasının ödenmemesi üzerine hapse çevrilen 300 gün hapis cezasının infaz edilmekte olan 1 yıl hapis cezası ile toplanması yönünde Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine,

adlî para cezasından çevrilme hapis cezaları ile doğrudan verilen hapis cezalarının farklı infaz usullerine tabi oldukları gerekçesiyle içtima talebinin reddine ilişkin Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 02/01/2014 tarihli ve 2014/2 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2014 tarihli ve 2014/37 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21/03/2014 tarih ve 2014/5868/21001 sayılı yazısı ile Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2014 tarih ve 2014/114157 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle

incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

5275 sayılı Kanun’un 106/9. maddesindeki düzenlemenin, 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 5 .maddesi ile değiştirilmeden önceki şeklinde yer alan “Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi saklı kalmak üzere, adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanamaz.

Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır.” düzenleme nazara alındığında, dosya kapsamına göre 300 gün hapis cezasına ilişkin ilamdaki suç tarihinin 21/02/2008 tarihi olması itibariyle, kısa süreli hapis cezasından çevrilme adli para cezasının ödenmemesi üzerine hapse çevrilen 300 gün hapis cezasında şartla tahliye hükümlerinin uygulanacağı, dolayısıyla infaza konu cezaların infaz usullerinin aynı olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde içtima talebinin reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ