KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/21421 E., 2015/6868 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
22.01.2013 tarihli olay, yakalama, görgü tespit ve teslim tutanağı içeriğine göre, araç bulunduğunda düz kontak yapılarak çalındığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi sonuç ceza değişmediğinden; hırsızlık suçuna konu aracın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında mala zarar verme; sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince:
1-Başka suçtan aynı yargı yerinde Konya Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu UYAP kayıtlarından anlaşılan sanık ...'ın hükmün tefhim olunduğu 16.05.2013 günlü oturumda hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlık suçunun konusu ile aynı olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun yasal unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların mala zarar verme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/21421, K. 2015/6868, 14 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama