Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/21476 K.2015/6171

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde katılana ait ait park halindeki aracın mazot deposunun kilidini kırmak suretiyle eylemini gerçekleştirmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 142/1 -b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde anılan yasanın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması sonuca etkili görünmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nun 142/1-e, 143/1 maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nun 35/1-2 maddesi gereğince 1/4 oranında indirimi sırasında 1 yıl 9 ay yerine 1 yıl 11 ay hapis cezasına; 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirimi sırasında ise 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası yerine 1 yıl 7 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,