KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/22132 E., 2015/6696 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tanık ...'ın, sanığı halı sahanın yanındaki kafede çalışması nedeniyle tanıdığına dair beyanı, müşteki ...'ün, sanığın olaydan bir hafta önce halı sahada çalıştığını halı saha sahibinin söylediğine dair beyanı, tanık ...'nun sanığı sık sık halı sahaya geldiğinden ötürü tanıdığına dair beyanı ile sanığın olay tarihinden bir hafta öncesine kadar tanık ...'nun yanında çalıştığına ve kavga edip ayrıldığına ilişkin beyanı ile olay tarihinde halı sahada çalıştığına ve ertesi günde çalışmaya devam ettiğine dair beyanı karşısında; sanığın olay tarihinde halı saha veya yakınında çalışıp çalışmadığı,
suç tarihi itibariyle ne zamana kadar, nerede çalıştığı ve tanık ... ile aralarında herhangi bir husumet bulunup bulunmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespiti ile sonucuna göre tüm deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule Göre de;
1-Sanığın halı saha soyunma odasına girerek mağdurların giysilerinden suça konu eşyaları çalmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin, her bir mağdura karşı ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması
2- Tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/147-2011/290 E.K sayılı ilamında belirtilen suçun işlenme tarihinin atılı suç tarihinden sonra olan 10.08.2010 tarihinde işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şartları oluşmadığı halde anılan ilamın TCK'nın 58. maddesi uygulamasına esas alınması suretiyle karar verilmesi,
3- Hırsızlık suçundan kurulan hükümden oluş ve kabule göre uygulaması yapılan TCK'nın 142/1-b maddesinin "b" bendinin gösterilmemiş olması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/22132, K. 2015/6696, 13 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama