Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/22190 K.2014/20178

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-06.03.2012 tarihli celsede müdafiisi bulunmaksızın savunması alındığı anlaşılan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 150/1-2. maddesi uyarınca müdafii huzurunda savunma yapma imkanı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık hakkında dosyada mevcut Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/470Esas 2011/848 Karar sayılı ilamı ile, 09.07.2011 tarihinde işlediği hırsızlık suçuna ilişin olarak TCK'nın 32/1.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş olduğu, buna karşılık Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 04.01.2013 tarihli raporunda ise mevcut akıl zayıflığının işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen azaltmış olmakla TCK'nın 32/2.maddesi kapsamında olduğunun belirtilmiş olduğu anlaşılmakla.

5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının, özellikle Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.12.2011 tarih 2011/470Esas 2011/848Karar sayılı dosyasındaki hükme esas rapor ve ekleri getirtilmek ve tüm dosya kapsamındaki raporlar irdelenip varsa çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,