Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/22455 K.2014/32318

Hırsızlık ve kasten yaralama suçlarından dolayı Konya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan M..

T..’ın, başka bir mahkemede yağma suçundan dolayı yargılamasının bulunduğu ve bu suçun cezasının üst sınırının 7 yıl olduğu gerekçesiyle, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 14/01/2014 tarihli ve 2014/19 sayılı kararma yönelik şikayet üzerine,

söz konusu kararın onanmasına ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 17/01/2014 tarihli ve 2014/136 esas, 2014/129 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2014 tarihli ve 2014/101 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.04.2014 tarih ve 2014/7140/25483 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2014 tarih ve 2014/148267 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, Anayasa Mahkemesinin 26/12/2103 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/136 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal ettiği, bununla birlikte 5275 sayılı Kanun’un açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iadelerine ilişkin 14/4. maddesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesinin halen yürürlükte olduğu,

söz konusu maddelerin birbirinden farklı durumlara ilişkin olup, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geniş yorumlanamayacağı ve 5275 sayılı Kanun’un 14. maddesine teşmil edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne ve hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere tahliyesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ