Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/22612 K.2014/24453

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından sanık S.. D..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, 52/2 ve 62 (3 defa), maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay, 1 yıl 8 ay hapis ve 2.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesinde sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/01/2014 tarihli ve 2011/293 esas, 2014/8 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 05.05.2014 tarih ve 2014/8814/30041 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2014 tarih ve 2014/173290 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre; 1- Kayden 04/04/1993 doğumlu olup, suçun işlendiği 01/04/2011 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında, 2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde,

3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez.

Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir.

Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından hükümlü S.. D.. hakkında Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 07.01.2014 tarih ve 2011/293-2014/8 sayılı kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Anılan Kanun maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca;

1-5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uygulanarak tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına, 62. maddesi uyarınca ise 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına indirilmesine, infazın bu süre üzerinden yapılmasına;

2-5237 sayılı TCK'nın 116/1 maddesi uygulanarak tayin edilen 1 yıl hapis cezasının anılan Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına yükseltilmesine, bu sürenin 31/3. maddesi gereğince 1 yıl 4 ay hapis cezasına, 62. maddesi uyarınca ise 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına indirilmesine, infazın bu süre üzerinden yapılmasına,

3- 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uygulanarak tayin edilen 150 gün adli para cezasının anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 100 gün adli para cezasına, 62. maddesi uyarınca ise 83 gün adli para cezasına indirilmesine, sonuç adli para cezasının 52/2. maddesi gereğince 1660 TL olarak belirlenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına;

4- TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına dair kısmın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerden, para cezasının ödenmemesi halinde adli para cezasının hapse çevrilmesine dair kısmın mala zarar verme suçundan kurulan hükümden çıkarılmasına,