KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/22854 E., 2015/7897 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya arasına alınan olay yeri tespitine ilişkin CD görüntülerine göre, aile şirketi olarak işletildiği belirtilen müştekiye ait işyerinin etrafı duvarla çevrili ve kapısı kilitli olan bahçesine girilerek gerçekleştirilen eylemde, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu oluştuğu anlaşılmakla, dosya içeriğine aykırı olarak söz konusu alanın işyeri sayılıp sayılmayacağına dair tespit yapılmadığından ve 15.12.2012 günlü yakalama tutanağına göre, suça sürüklenen çocukların, suça konu malzemenin bir kısmı beraberlerindeki at arabasına yüklenmiş, bir kısım malzeme ise suça konu işyerine ait duvarın üzerine çıkartılmış halde iken olay mahallinde yakalanmış oluşu karşısında ise, hırsızlık eyleminin tamamlandığından bahisle Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/22854, K. 2015/7897, 28 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama