Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/25029 K.2015/11542

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait araçtan toplam 17 TL'lik yiyecek maddesi çalması şeklindeki eylemi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Tanık beyanı ile 02.12.2012 tarihli değer tespit ve teslim tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun çalmış olduğu bir kısım yiyecek maddelerini attığı yeri söyleyerek müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşında; TCK'nın 168/1-4 maddesi uyarınca müştekiye, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuğa Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-Zorunlu müdafi ücreti çıkarıldıktan sonra geriye kalan yargılama giderinden suça sürüklenen çocuğun kendi payına düşen kısmın, 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,