Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/25489 K.2014/31581

Hayvan hırsızlığı suçundan sanık, F.. C..’in 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 492/9 ve 522 maddelerinin (üç kez) uygulanması sonucunda (üç kez) 2 yıl 4 ay 24 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2011 tarihli ve 2005/50 esas, 2011/135 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16/05/2014 tarih ve 2014/9788/33868 sayılı yazısı ile Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/05/2014 tarih ve 2014/195585 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/50 esas sayılı dosyası ile aynı Mahkemenin 2005/229 esas, 2005/51 esas, 2005/52 esas ve 2005/53 esas sayılı dosyalarının birleştirildiği ve birleşen dosyalardan 2005/51 esas ve 2005/53 esas sayılı dosyaların zamanaşımından düşmesine karar verildiği.

Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/50 esas 2011/135 sayılı kararının sanık tarafından yapılan temyiz isteminin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/03/2013 tarihli 2013/5964 esas 2013/7526 karar sayılı ilamı ile temyiz süresi geçtiğinden yapılan temyiz isteminin reddine de karar verildiği; birleşen 2005/229 esas sayılı dosyada sanık F..

C..’in savunmasının talimat ile 19/06/2007 tarihinde alındığından bu dosya yönünden zamanaşımının gerçekleşmediği ancak; ana dosya olan 2005/50 esas sayılı dosyada ve birleşen 2005/52 esas sayılı dosyada sanık F..

C..’in savunmasının 07/04/2005 tarihinde alındığı ve bu tarihten sonra mahkumiyet hüküm tarihi olan 16/06/2011 tarihine kadar zamanaşımını kesen başka bir işlem bulunmadığı, gerek ceza miktarı gerekse de zamanaşımı yönünden mülga 765 sayılı yasanın lehe olup bu noktada 765 sayılı yasanın 102/4 ve 104/2 maddelerine göre 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 07/04/2010 tarihinde dolayısı ile mahkumiyet karar tarihi olan 16/06/2011 tarihinden önce dolduğu anlaşıldığından bu dosyalar yönünden düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan hükümlü F.. C.. hakkında Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 16.06.2011 tarih ve 2005/50 esas, 2011/135 karar sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca;