Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/2554 K.2014/28190

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18/03/2008 tarih 2008/9-7-56, 21/12/2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20/03/2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı;

bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında; hükmün, mahkemenin istemi üzerine atanan sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilip, adı geçen müdafii tarafından süresi içinde temyiz edilmediği ancak, atanan müdafiiden sanık ...'ın haberdar olmadığı anlaşıldığından, hükmün adı geçen sanığa tebliği üzerine, hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı gözetilerek, Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 219-285 sayılı ilamı ile ikinci defa mükerrir olan sanık ...'ın, ikinci defa mükerrir olduğunun hükümde gösterilmemesi ve sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespitle cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.