Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/28214 K.2015/13173

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın 11.02.2013 tarihli kolluk ifadesinde; aracını evinin önüne park ettiğini, ancak kapılarının kilitlenmediğini ve anahtarının da üzerinde kaldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, kapıları kilitlenmeden park edilen aracın üzerinde bırakılan kontak anahtarıyla çalıştırılarak çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde aynı Kanunun 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza belirlenirken suça konu araç ile içerisinde bulunan malzemelerin değeri gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan orantılı şekilde ayrılmak gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan uygulama yapılması,