Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/28683 K.2015/18357

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar H.. D.. ve O.. U.. tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların park halindeki aracın kapısını bıçakla açıp düz kontak yaparak çaldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 142/2-d maddesiyle hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmiş olması,

2)Katılanın aracının saat 21:00 ile ertesi gün saat 07:00 arasında çalındığının ve sanık H.. D..'in de aracı sabah ezanından 5-10 dakika sonra çaldıklarını beyan etmeleri karşısında eylemin gerçekleştiği zaman diliminin kesin olarak tespit edilememiş olması göz önüne alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

3)Sanık M.. S..'nın atılı suçlamayı kabul etmediği, dosyada suçun sanık tarafından işlendiğine dair, diğer sanık H.. D..'in atfı cürüm mahiyetindeki beyanından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,